از ترانه های لس آنجلسی تا مجسمه های حیوان!!
ماه شعبان که از راه ميرسد، پس از سپري شدن آغازين روزهاي آن که مصادف با ولادت امام حسين(ع)، حضرت اباالفضل(ع) و امام سجاد(ع) ميباشد، گويي شهر و ديار، کوي و برزن به جنبش و تکاپو براي گراميداشت مولود نيمه شعبان ميافتد و از اين رهگذر صحنههاي زيباي عشق به مهدي موعود(عج) در جنبشي کاملاً مردميو عاشقانه خلق ميشود که بدون شک در ايام ديگر سال مثل آن تکرار ناشدني است. |
|
برگزاري جشنهاي باشکوه نيمه شعبان اگر چه زيبا و پر از حسنه است اما متأسفانه رسوخ خرافات و انجام برخي حرکات نسنجيده، زيبايي آن را تحتالشعاع قرار ميدهد که يکي از اين مسايل در ايجاد طاقهاي نصرت در کوچهها و معابر عموميشهر خود را نشان ميدهد و اين گونه ميشود که به عنوان مثال ساختن مجسمههاي اژدها يا آهو و نيز حوضچه و اين قبيل ساختههاي عوامانه، ضمن آن که حال و هواي مذهبي و معنوي جشنها را کمرنگ و نامحسوس ميکند، به دليل رسوخ خرافات و بدعتهايي در آن، ذهن جوان مسلمان ايراني را از درک حقيقت و معرفت مهدوي دور ميکند؛ حقيقت و معرفتي که بيگمان غايت اصلي همه اين شور و شعفها و برگزاري جشنها ميباشد و غفلت از آن ضايعه اسف باري است که دل نازنين امام عصر(عج) را به درد ميآورد.
مسأله تأسف بار ديگر پخش موسيقيهاي لسآنجلسي در چادرهايي است که به مناسبت نيمه شعبان درکوچه و محلات داير ميشود که گذشته از حرمت شرعي آن، خود عامل وهن اهل بيت(ع) و شخص امام زمان(عج) است. البته ناگفته نماند که در ساليان اخير حجم اين قبيل ناهنجاريهاي ديني در شهرها رو به کاهش گذاشته است با اين حال نميتوان به طور کلي از وجود آن غافل شد و بيتفاوت از کنارش گذشت.
نکته حايز اهميت ديگر در اين ميان ضرورت تبيين زواياي گوناگون مهدويت براي جوانان و به ويژه پاسخگويي به دهها و صدها شبههاي است که در ارتباط با امام زمان(عج) طرح ميشود. اين وظيفه البته در وهله نخست از عالمان ديني مورد انتظار است و اين که بتوانند متناسب با درک و فهم مخاطبان خويش و نيز بهرهگيري از بيان شيوا و جذاب در انجام اين مأموريت خطير موفق باشند و براي اين کار چه زماني بهتر از ايام نيمه شعبان و چه مکاني مناسبتر از چنين محافلي که جوانان در آن گردهم ميآيند.
آنچه مشخص است اين که متأسفانه عوامل تخريب فرهنگ مهدويت متأسفانه در سالهاي اخير افزايش يافته و تاسف بالاتر اينست کهاين کار به نام دين و توسط کساني صورت ميگيرد که بايد مروج فرهنگ مهدويت باشند. شايد اشاره بهاين عوامل به اختصار لازم باشد تا خطرها مطرح گردند و افرادي که براي مقابله با اين خطرها احساس وظيفه ميکنند به فکر چاره بيافتند.
1 ـ ترويج خرافات و پيرايه بستن به وجود مقدس حضرت حجت(عج).
2 ـ توقيت يا تعيين زمان براي ظهور حضرت که مورد نهي صريح است ولي متأسفانه در سالهاي اخير بشدت رواج يافته است.
3 ـ ادعاي ارتباط با حضرت حجت(ع) که شمار مدعيان در سالهاي اخير رو به فزوني رفته و همچنان ادامه دارد.
4 ـ بيان اين قبيل ادعاها ـ چه مربوط به گذشته و چه مربوط به حال ـ توسط بعضي منبريها و مداحان و سرگرم کردن مردم بي خبر به مطالبي که با مباني ديني در تضاد است.
5 ـ پخش اين مطالب از رسانه ملي که وجههاي حکومتي دارد و در باور مردم تاثيرگذار است.
6 ـ اضافه شدن بر تعداد اماکني که ادعاي تعلق آنها به حضرت امام زمان(ع) از طريق افراد سودجو مطرح ميشود و افراد بي خبر نيز آنرا باور ميکنند و اين اماکن به محل رفت و آمدهاي عموميتبديل ميشوند و عناصر فريبکار هر روز پيرايههائي نيز بر پيرايههاي موجود اضافه مينمايند.
7 ـ رواج ملاهي و مناهي و منکرات در مجالس جشن نيمه شعبان و به فراموشي سپرده شدن سنتهاي قديميکه بر اعتقادات ديني استوار بودند و پايههاي اعتقادي مردم را تحکيم ميکردند.
8 ـ سو استفادههايي که دشمنان مهدويت از رواج خرافات در ميان مردم ميکنند و اصل اعتقاد به مهدي موعود را زير سؤال ميبرند.
در برخورد با اين خطرها وظيفه همه پيروان اهل بيت(ع) بسيار سنگين است. در اين ميان علماي حوزههاي علميه که وظيفه ذاتي آنان حراست از مرزهاي اعتقادي است بايد احساس مسؤوليت بيشتري داشته باشند. حوزههاي علميه هر چند در سالهاي اخير پيشرفتهاي خوبي در زمينههاي مختلف کارهاي تحقيقي داشتهاند ولي در برابر گسترش خرافات و انحرافاتي که به نام دين در جامعه رواج يافته متأسفانه کار قابل ملاحظهاي انجام ندادهاند. سکوت و بي عملي حوزههاي علميه در برابر اين انحرافات در تاريخ اسلام و شيعه و به ويژه انقلاب اسلاميو نظام جمهوري اسلامي منعکس خواهد شد و به هيچ وجه قابل دفاع نخواهد بود. جاي شهيد مطهري خالي که با قلم و بيان خود در برابر اين همه انحرافات بايستد و امام زمان(ع) را با علم خود در اين دوران غربت ياري نمايد.
فرهنگ مهدوي مظلوم است. اين مظلوميت را حوزههاي علميه با قيام علميو تبليغي خود ميتوانند برطرف کنند.
وختم کلام هم اين که اگر ما ادعاي شيعه بودن داريم و خود را از محبان حضرت حجت(عج) به حساب ميآوريم ـ که انشاءا... همين گونه است ـ بايد ضمن حضور در شاديهاي اهل بيت(ع) با رفتار و کردار خود وظيفه شيعه بودن خويش را به درستي انجام دهيم و بکوشيم که در برگزاري جشنهاي ماه شعبان، موجب عزتمندي بيشتر دين و آيينمان گرديم نهاين که خداي ناکرده با افتادن در دام خرافات، موجب وهن بزرگان دينمان باشيم.
سرویس پژوهش سبزوارنیوز
سید محمد مهدی موسوی
انتهای پیام
|